Tijdens de Hoefslag Masterclass Verbinding en Aanleuning begeleidde Annemarie Brouwer dochter Kirsten met de KWPN-hengst Joyride (v Amp\u00e8re). \u201cEen paard met heel veel elektriciteit, afdruk en techniek in de benen, vertelt Annemarie. \u201cDe training van zo\u2019n jong paard is er altijd op gericht om de buikspieren aan te laten spannen en de rug, en de hele bovenlijn, te ontspannen.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kirsten nodig de hengst uit om de hals steeds wat meer te laten vallen. \u201cDaarbij zal ze wat gaan schakelen, dat zie je misschien niet, maar daar is ze wel echt mee bezig”, verzekert Annemarie het publiek. “Door hem steeds wat op te vangen, wordt hij wat korter in de hals, en de valkuil is dat de meeste mensen dan gaan vasthouden. Dan kan dat paard de rug niet loslaten. Dan heb je hem misschien een beetje aan elkaar gezet, maar ben je tegelijk bang dat als je hem loslaat, dat je dat weer kwijt bent. Dat is fout. Je moet dus loslaten en iedere keer weer opnieuw vragen.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Door de hengst wat meer terug te nemen, verplaats hij meer gewicht op de achterhand. De hals wordt weliswaar korter, en daardoor raakt de aanleuning even verstoord, maar daarna laat zijn amazone weer los. \u201cDat gaat tot in den treure verder. Tot het zover is dat als ze hem aan elkaar heeft en loslaat, dat hij ook in dat tempo en in die verzameling daar blijft. En dat er niets meer verandert.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Joyride schopte het onder Brouwer tot de laatste selectieronde voor het WK voor Jonge Dressuurpaarden. \u201cEen paard kan nog zulke goede gangen hebben, of nog zo spectaculair lopen over de benen, maar als de aanleuning niet voor elkaar is, ga je op zo\u2019n WK echt niet scoren. De kunst is om een paard zo goed voor elkaar te krijgen, dat hij daar wel kan scoren.\u201d<\/p>\n\n\n\n